Początkowo piosenka nie była brana pod uwagę przy układaniu materiału na płytę. W pewnym momencie okazało się jednak, że jej odmienność nie jest wadą, lecz największą zaletą.

MACIEK BALCAR
„Wszechświat” (3:30)
℗ 2026 Polskie Radio
Premiera: 28 sierpnia 2026

muz. Maciej Balcar
sł. Wirginia Issel-Balcar

Przy nagraniu przydała się także wieloletnia przyjaźń Maćka z zespołem Carrantuohill. Irlandzki charakter piosenki pięknie podkreślili muzycy tej formacji, z którą Balcar nagrał wcześniej album „Vintage”.

Maciej Balcar to piosenkarz i kompozytor, przez 22 lata związany z legendarnym zespołem Dżem. W grudniu 2023 roku zakończył współpracę z grupą i ponownie skupił się na karierze solowej. Jeszcze w tym roku możemy spodziewać się jego nowego albumu.

- Lubię tę swoją solową drogę. Największe doświadczenie mam tak naprawdę właśnie w samodzielnej pracy. Oczywiście był Dżem, wcześniej moje początki, był też Harlem, do którego dołączyłem, ale w solowym tworzeniu czuję największą wolność. Muzyka to moje podwórko. Lubię ją pisać, bawić się nią i decydować, co będę śpiewał, jak będę śpiewał i o czym. W zespole muzyka jest zwykle wypadkową pomysłów wielu osób. A ja bardzo lubię ten moment, kiedy sam buduję świat piosenki - mówi Maciej Balcar.

Pierwszy singel nowego projektu Katarzyny Pietrzko i Macieja Kądzieli. Intymny dialog fortepianu i saksofonu łączy jazz, neoklasycyzm i awangardę, zapowiadając cały nadchodzący album duetu.

Kasia Pietrzko i Maciej Kądziela to uznani muzycy jazzowi, których połączyła współpraca przy projekcie „Norwid” – autorskiej interpretacji poezji Cypriana Kamila Norwida z udziałem Andrzeja Chyry.

Ich nowy projekt, Sub Silento, to kontynuacja tamtego spotkania – tym razem pozbawiona słów, ale nie emocji. To twórczość osobista i poszukująca – tak, jak esperanto było eksperymentem językowym, tak Sub Silento jest eksperymentem muzycznym. Współistnienie tych dwojga artystów jest dla nich samych wyzwaniem – próbą poskromienia silnej melodyki i mocnych indywidualnych charakterów na rzecz wspólnego brzmienia. Projekt z pogranicza jazzu, muzyki współczesnej i improwizacji – skupiony na uważnym słuchaniu i wspólnym komponowaniu w czasie rzeczywistym. Maciej z Kasią tworzą intymny duet fortepian – saksofon, z którego bezpośrednio wywodzi się idea Room in Bloom. Fundamentem projektu jest bliska, uważna relacja dwojga muzyków oraz muzyka rodząca się w ciszy, dialogu i improwizacji. Koncerty Sub Silento przenoszą tę domową, kameralną energię w różne przestrzenie — od salonów i galerii po sale koncertowe — zachowując ideę bezpośredniego spotkania z publicznością. To muzyka skupiona na obecności, wspólnym oddechu i autentycznym doświadczeniu dźwięku.

Sub Silento
"FELDAFING" (6:54)
℗ 2026 Polskie Radio
Premiera: 28 sierpnia 2026

Kasia Pietrzko - piano
Maciej Kądziela - saxophone

Recorded at Polish Radio’s S4 Studio
Recording director - Wiktor Szymański
Mix & mastering - Kamil Łazikowski

Duet należy do najbardziej wymagających form wspólnego muzykowania. Spotkanie Katarzyny Pietrzko i Macieja Kądzieli odsłania przestrzeń, w której kompozycja i improwizacja budują wspólny język. Album rozwija się z uważnego słuchania, zaufania i swobody muzycznego dialogu. Inspiracje muzyką przełomu XIX i XX wieku, neoklasycyzmem oraz współczesną improwizacją przenikają się w sposobie kształtowania formy, barwy i czasu. Bogactwo artykulacji oraz wyobraźnia sonorystyczna prowadzą narrację, w której każdy dźwięk pozostaje częścią większej całości.

Duet należy do najbardziej wymagających form wspólnego muzykowania. Każdy dźwięk pozostaje słyszalny, każda decyzja wpływa na rozwój muzycznej narracji, a wzajemne słuchanie staje się podstawowym narzędziem twórczym. W tej właśnie przestrzeni spotykają się Katarzyna Pietrzko i Maciej Kądziela – artyści o wyrazistych, autorskich językach, od lat rozwijający własne projekty kompozytorskie i improwizowane. Ich twórczość wyrasta z szerokiego pola inspiracji.

Katarzyna Pietrzko, pianistka, kompozytorka, aranżerka, znajduje zainteresowanie w twórczości Sergieja Prokofiewa, poszukując wspólnych mianowników między muzyką przełomu XIX i XX wieku, jazzem oraz współczesną improwizacją.

Maciej Kądziela, saksofonista i kompozytor od lat związany z europejską sceną improwizowaną, rozwija własny język czerpiący z doświadczeń zdobywanych w Polsce i Skandynawii. Oboje myślą o muzyce w sposób otwarty, traktując kompozycję i improwizację jako wzajemnie uzupełniające się obszary twórczości. Zróżnicowane sposoby artykulacji poszerzają paletę barw, prowadząc instrumenty od śpiewnej kantyleny po szorstkie, ekspresyjne faktury.

Ten album powstał z potrzeby powrotu do źródła. Do muzyki rodzącej się w chwili spotkania, prowadzonej przez intuicję, emocje i zaufanie. Improwizacja zachowuje tutaj organiczny charakter, rozwija się własnym rytmem i pozwala wybrzmieć każdemu gestowi. Kompozytorskie doświadczenie obojga artystów pozostaje obecne w sposobie budowania formy, prowadzenia narracji i świadomego kształtowania dramaturgii, pozostawiając jednocześnie przestrzeń dla tego, co nieprzewidywalne. W tym muzycznym świecie pobrzmiewają inspiracje estetyką przełomu XIX i XX wieku oraz neoklasycyzmem. Można je odnaleźć w myśleniu o czasie, w szeroko prowadzonych frazach, w dbałości o architekturę utworów, w sposobie operowania barwą i napięciem. Obok nich pojawia się sonorystyczna wyobraźnia, swoboda harmoniczna i wrażliwość współczesnej improwizacji. Wszystkie te elementy tworzą wspólną przestrzeń, w której naturalnie współistnieją emocjonalność, skupienie i twórcza ciekawość.

Szczególną rolę w dramaturgii albumu odgrywają utwory solowe. To właściwie kolejne odsłony tej samej idei, kierujące uwagę ku indywidualnemu głosowi każdego z muzyków i sposobowi, w jaki odnajduje on swoje miejsce we wspólnej opowieści. Ważnym punktem konstrukcji płyty staje się również cykl FELDAFING, którego kolejne części organizują narrację i nadają jej wewnętrzny oddech. Obecność utworów wykonywanych całkowicie solo pozwala z kolei usłyszeć źródła języka każdego z artystów, zanim ponownie spotkają się we wspólnym brzmieniu. Każdy kolejny utwór poszerza perspektywę słuchania. Zmienia się gęstość faktury, sposób prowadzenia dialogu, ciężar pojedynczych dźwięków i znaczenie ciszy. Album rozwija się jak proces, w którym kolejne idee powracają w nowych kontekstach, zachowując pamięć wcześniejszych spotkań. Dzięki temu całość zyskuje wyraźny łuk dramaturgiczny, a poszczególne kompozycje układają się w spójną opowieść.

(Julita Górska - Samodzielny Specjalista • Dział Fonografii • Agencja Muzyczna Polskiego Radia)