Krzysztof Puma Piasecki
"Celebrytan" feat. Kuba Badach (5:23)
℗ 2026 Soliton
Premiera: 2 lutego 2026

Piosenkę nagrano w składzie:

Kuba Badach – śpiew
Krzysztof Puma Piasecki – gitara, aranżacja
Zdzisław Kalinowski – instrumenty klawiszowe, aranżacja
Filip Hornik – bas
Olek Gonsior – perkusja

Muzyka: Krzysztof Puma Piasecki
Słowa: Jan Wołek

Nagranie zrealizowano w Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu

Realizacja:Paweł Nafus
Miks: Zdzisław Kalinowski
Mastering: Filip Kuncewicz
Producent: Krzysztof Puma Piasecki

Ilustracja na okładce płyty: Roman Schmelter
Projekt graficzny: Andrzej Sznejweis

Singel „Celebrytan”
Już sam tytuł utworu sugeruje grę z konwencją „celebrycką”. Temat nie idzie na kompromisy z banalnością ani łatwą pop-konfekcją. Wokal w wykonaniu Kuby Badacha użyty jest jak kolejny instrument w opowieści muzycznej. Riff gitarowy oraz cięższe brzmienie sprawiają, że kompozycja ma bardziej rockowy puls, a jej środek ciężkości leży w brzmieniu, a nie w typowej piosenkowej strukturze. „Celebrytan” jest więc utworem, który balansuje pomiędzy ekspresyjnym gitarowym drivem, a ironicznym spojrzeniem na współczesne zjawiska kulturowe.
Tekst Jana Wołka ma wyraźnie ironiczny i satyryczny charakter. Autor w inteligentny sposób komentuje zjawisko „celebryctwa”, pokazując je jako grę pozorów, opartą bardziej na wizerunku i autopromocji, niż na realnej wartości czy treści. Słowa są celnie zdystansowane, momentami kąśliwe, a jednocześnie uniwersalne. Nie atakują konkretnej osoby, lecz mechanizm współczesnej kultury medialnej, w której rozpoznawalność staje się celem samym w sobie.
Kuba Badach nie pełni roli klasycznego wokalisty-frontmana, lecz świadomie wpisuje się w koncepcję muzyczną Pumy Piaseckiego. Jego śpiew jest oszczędny, momentami chłodny i zdystansowany, co dobrze koresponduje z ironicznym wydźwiękiem utworu. Badach operuje tu barwą i frazą, a nie popisową melodyką. Słychać charakterystyczną dla niego kontrolę, precyzję i jazzowe wyczucie rytmu. Emocje są raczej podszyte ironią, niż wyłożone wprost. Dzięki temu wokal podkreśla temat „celebryctwa” jako pewnej maski, co czyni interpretację inteligentną i spójną z charakterem całego utworu.

Płyta „Ciepły kraj”
To płyta, którą Krzysztof Puma Piasecki zrealizował z plejadą znakomitych muzyków (saksofoniści Adam Wendt i Jacek Hornik, skrzypek Andrzej Krawiec, trębacz Ignacy Wendt, pianista Zdzisław Kalinowski, basista Filip Hornik) oraz znamienitym gronem zaproszonych wokalistów (Grażyna Auguścik, Kasia Puma Piasecka, Kuba Badach, Mietek Szcześniak i raper Spinache). Album zawiera kompozycje gitarzysty (teksty piosenek przygotował Jan Wołek) i jest syntezą wielu wcześniejszych inspiracji Krzysztofa Pumy Piaseckiego: od kreatywnego, nowoczesnego jazzu, po inspiracje Góreckim, strukturami symfonicznymi po jazz-rockowe fascynacje. „Ciepły kraj” podejmuje próbę konfrontacji ze współczesnym, jazzowym nastrojem: od pogodnej, melancholijnej piosenki „Bieguny” Grażyny Auguścik, po ostry, hip-hopowy „Bum! Bum! Gorzała, Rum!” rapera Spinache.
Płyta skrzy się od ciekawych, wpadających w ucho tematów i atrakcyjnych podkładów. Mamy tu dużo melodii, ogrom improwizowanej zabawy, wartką dynamikę, coś dla zaspokojenia potrzeb intelektualnych, ale i na podróż samochodem czy chwile relaksu.

(Krzysztof Puma Piasecki / fot. Piotr Musiał)

Krzysztof Puma Piasecki
Absolwent Katowickiej Akademii Muzycznej, wydział Jazzu i Muzyki Rozrywkowej. Kompozytor, aranżer, pedagog – jeden z najwszechstronniejszych gitarzystów polskiej sceny muzycznej. W 2022 roku odznaczony brązowym medalem „Gloria Artis”. Nagrał dwanaście płyt autorskich oraz dziesiątki płyt jako muzyk sesyjny. Laureat Międzynarodowego Konkursu Improwizacji Jazzowej w Katowicach. Otrzymał stypendium Berklee College of Music w Bostonie. W 1997 roku zdobył tytuł Najlepszego Gitarzysty Jazzowego pisma muzycznego „Gitara i Bas”. Występował na wspólnej scenie między innymi z Mikiem Sternem, Bobem Malachem, Davidem Wecklem, Scottem Hendersonem, Dennisem Chambersem i Jeffem Berlinem.
Grał w klubach jazzowych Skandynawii, Niemiec (m.in. w berlińskim A-Trane) i w Ameryce. Występował od Jazz Jamboree po Złotą Tarkę, od Jazz Jantar po Jazz nad Odrą, Festiwal Jazzowy w „Piwnicy pod Baranami”, Festival de Jazz de San Sebastián. Brał udział w festiwalach opolskich i sopockich.
Na polskiej scenie muzycznej pojawił się w drugiej połowie lat siedemdziesiątych. Długo szukał „swojej” muzyki, zbierając doświadczenia z Big Bandem Wiesława Pieregorólki, Alex Bandem Aleksandra Maliszewskiego, Orkiestrą Zbigniewa Górnego oraz Koman Bandem i Prońko Bandem.
Współpracował z gwiazdami polskiego jazzu takimi, jak Jarosław Śmietana, Zbigniew Namysłowski, Tomasz Szukalski, Jan Ptaszyn-Wróblewski, Krzesimir Dębski, Krzysztof Ścierański, Piotr Baron, Leszek Możdżer, Janusz Skowron, Henryk Miśkiewicz, Piotr Wojtasik, Maciej Sikała, Janusz Stefański, Janusz Grzywacz.
Akompaniował takim światowym gwiazdom jak Jose Feliciano, Shirley Bassey, Alan White, Cindy Blackman, Carmine Appice oraz gwiazdom polskiej estrady – Józefowi Skrzekowi, Hannie Banaszak, Ewie Bem, Urszuli Dudziak, Grażynie Łobaszewskiej, Krystynie Prońko, Maryli Rodowicz, Mieczysławowi Szcześniakowi, Zbyszkowi Wodeckiemu, i wielu innym.

Promocja: Robert Grześkowiak – kom. 721 288 251, flower- records@tlen.pl

(Robert Grześkowiak - Flower Records)