(Mieczysła Kosz Trio / fot. Małgorzata Dembowska-Jazz Forum)

Kolejnych sześć utworów (umowna strona B) to zapis sesji z 2 lutego 1968 r. Zespół gra w bardziej tradycyjny, swingujący sposób. Tak Kosz uwodził słuchaczy: błyskotliwymi interpretacjami polskich i amerykańskich standardów oraz swoim numerem popisowym: arią z operetki „Das Land des Lächelns” („Kraina uśmiechu”), znaną w Polsce pod tytułem „Twoim jest serce me”.

Album ukazuje się na płycie kompaktowej, której okładkę zaprojektował Dawid Ryski. W formie cyfrowej jest dostępny we wszystkich serwisach streamingowych, także tych oferujących dźwięk w wysokiej rozdzielczości.

Mieczysław Kosz
"Sygnały. Trio ’68"
℗ 2025 Polskie Radio
Lista utworów: (czas. 42:59)
Premiera: 30 maja 2025

1. Sygnały (Mieczysław Kosz) (5:35)
2. Wspomnienie (Mieczysław Kosz) (8:19)
3. Bajka (Mieczysław Kosz) (5:35)
4. Bolivar Blues (Thelonious Monk) (4:38)
5. What Is This Thing Called Love? (Cole Porter) (2:45)
6. Cicha noc (Władysław Szpilman/Roman Sadowski) (4:09)
7. Walczyk na cztery ręce (Henryk Kaszyc/Ludwik Starski) (3:17)
8. Już nie zapomnisz mnie (Henryk Wars/Ludwik Starski) (4:19)
9. Dein ist mein ganzes Herz - Twoim jest serce me (Franz Lehár/Ludwig
Herzer/Fritz Löhner-Beda) (2:54)

Czas po spektakularnym debiucie na festiwalu Jazz Jamboree ’67 był dla Mieczysława Kosza szczęśliwy, wypełniony sukcesami i obietnicami wspaniałej przyszłości. Jako lider tria Kosz najczęściej koncertował i nagrywał z perkusistą Sergiuszem Perkowskim, w przyszłości także utalentowanym malarzem. Ulubionych kontrabasistów miał dwóch: Janusza Kozłowskiego i Jacka Ostaszewskiego, późniejszego założyciela legendarnej grupy Osjan. Kalendarz młodych wirtuozów był napięty, więc, pozostając ze sobą w przyjaźni, grywali z Koszem na zmianę.

Wspomina uczestnik sesji, kontrabasista Jacek Ostaszewski: „Miałem 24 lata, za sobą przygodę w Jazz Darings ze Stańką, pracowałem już w zespołach Komedy, Trzaskowskiego, Kurylewicza i Nahornego, akompaniowałem Młynarskiemu, o nagraniach muzyki filmowej i rozrywkowej nie wspominając, wyjeżdżałem na koncerty za granicę. Dzień, w którym nagrywałem z Mietkiem, był dla mnie jak każdy inny, wypełniony muzyką od rana do wieczora. Kosz był świetnie przygotowany. W studiu stał pięknie nastrojony fortepian, pracował z nami kompetentny inżynier dźwięku. Poszło szybko i gładko. Mietek cieszył się wtedy statusem nowej, rozchwytywanej gwiazdy polskiego jazzu. Wyjątkowy okres przeżywał także pod względem emocjonalnym. Zakochał się (później okazało się, że jednak nieszczęśliwie), miał w sobie dużo optymizmu wobec życia i ludzi. I stąd pewnie decyzja, żeby tego dnia nagrać lekki, piosenkowy repertuar.”

Autorem współczesnego masteringu - przygotowanego na bazie cyfrowych kopii taśm magnetofonowych przechowywanych w archiwum Polskiego Radia - jest Tadeusz Mieczkowski.

(Julita Górska - Polskie Radio S.A. • Agencja Promocji)